Τόποι χωρίς μνήμη, είναι τόποι χωρίς μέλλον.

Γι’ αυτό θέλω να συγχαρώ το ΤΕΕ Δωδεκανήσου και τον Πρόεδρό του,  Αντώνη Γιαννικουρή,  όπως και τον Σύλλογο Πολιτικών Μηχανικών Δωδεκανήσου και τον Πρόεδρό του,  Μιχάλη Χατζημιχαήλ, για την πρωτοβουλία γι’ αυτή την Ημερίδα που αφιερώνεται  στη μνήμη και το έργο του Ιωάννου Μορόπουλου. Του ανθρώπου, του μηχανικού, του επιστήμονα, ο οποίος φτάνοντας στη Ρόδο μετά την Ενσωμάτωση στα πλαίσια της ανασυγκρότησης από την Ελληνική πλέον Διοίκηση, έγινε πιο Ροδίτης από τους Ροδίτες, αφήνοντας το διακριτό   αποτύπωμά του στην πολεοδομική εξέλιξη της Ρόδου μας.

Θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε πολλά περισσότερα από τους διακεκριμένους ομιλητές που θα ακολουθήσουν. Θέλω όμως να τονίσω δυο σημεία.

Το πρώτο αφορά στην αξία της επιστήμης που πρωτοπορεί, που έχει όραμα, ώστε να βλέπει μπροστά,  να απαντά σε ανάγκες, να ηγείται των γεγονότων και να διαμορφώνει το μέλλον.  Συμβαίνει αυτό το πρωτοποριακό πνεύμα του Ιωάννου Μορόπουλου να αποτελεί κι ένα προσωπικό βίωμα καθώς υπήρξε ο επιβλέπων μηχανικός στην ανέγερση του Rodos Palace κατά τα έτη 1970 -1973. Ένα εμβληματικό κτίριο που συνόψισε κατασκευαστικά το τουριστικό θαύμα της Ρόδου μας και διεύρυνε τους ορίζοντες της ελληνικής ξενοδοχίας.

Το δεύτερο που θέλω να σημειώσω είναι η κληρονομιά του Ιωάννου Μορόπουλου προς τα παιδιά του. Κληρονομιά αγάπης.  Αγάπη για τις επιστήμες των μηχανικών, αγάπη για τη Ρόδο και τα νησιά μας. Δυο λαμπροί επιστήμονες, η Τόνια Μοροπούλου και ο Νίκος Μορόπουλος,  συνεχίζουν το άξιο έργο του πατέρα τους και χαιρόμαστε όλοι που είναι κοντά μας απόψε.  Ειδικά για την κα Μοροπούλου θα έλεγα πως σε όλη τη διαδρομή της δεν σταμάτησε να είναι η φωνή του Εθνικού Μετσόβειο Πολυτεχνείου. Η φωνή της εξέγερσής του αλλά και η φωνή του επιστημονικού και ερευνητικού έργου του, με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα όπως το  εμβληματικό έργο της αποκατάστασης του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου στα Ιεροσόλυμα. Αλλά και πολλές δράσεις για τα νησιά μας προκειμένου να κερδίσουν το στοίχημα της αειφορίας και της βιωσιμότητας.

Γι’ αυτό και πιστεύω ακράδαντα πως το να θυμόμαστε και να τιμάμε σπουδαίους επιστήμονες του παρελθόντος είναι ταυτόχρονα και τροφή σκέψης και δράσης στο παρόν. Κι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για την εξέλιξη των πόλεων. Η σχέση της μνήμης με το χώρο δεν είναι κάτι επουσιώδες.  Αντίθετα πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο μιας συζήτησης για την εμπειρία και τις προοπτικές των σύγχρονων πόλεων, ώστε να συνδυαστούν και να συσχετιστούν ανάγκες, προτεραιότητες, ευαισθησίες  και αξίες.

Η Ρόδος πέρα από την ευλογία της φυσικής ομορφιάς της,  προικίστηκε και με το δημιουργικό πνεύμα των ανθρώπων που περπάτησαν πάνω της κι άφησαν το αποτύπωμά τους. Αυτό το αποτύπωμα είναι όχι μόνο  αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μας αλλά ταυτόχρονα και το όχημά μας προς ένα βιώσιμο μέλλον για όλους, κατοίκους και επισκέπτες.

Η Ρόδος που αποτέλεσε σε προηγούμενες δεκαετίες το πρότυπο για την ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού, δεν μπορεί παρά να είναι και πάλι το πρότυπο για μια νέα εποχή βιώσιμης φιλοξενίας.

Αυτό είναι ο στρατηγικός στόχος του Δήμου Ρόδου. Συνενώνοντας όλες τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου μας να συνεργαστούμε για μια Ρόδο βιώσιμη, πράσινη, έξυπνη, λαμπερή. Η βιώσιμη Ρόδος δεν είναι ουτοπία. Είναι δέσμευση που άπτεται της καθημερινότητας του νησιού μας.  Από την ηλεκτροκίνηση και την ανακύκλωση μέχρι την ανασυγκρότηση της φύσης και του πρασίνου μέσα στην πόλη. Από τη βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών μέχρι τις εφαρμογές μιας έξυπνης πόλης στην υπηρεσία της εξυπηρέτησης δημοτών και επισκεπτών. Από τη διαφύλαξη του πολιτισμού και της παράδοσής μας μέχρι την προστασία και την ανάδειξη των μνημείων μας, με κορωνίδα ασφαλώς τη Μεσαιωνική Πόλη για την οποία υπογράψαμε μόλις πριν λίγες ημέρες την Προγραμματική Σύμβαση με το Υπουργείο Πολιτισμού. Άλλη μια θετική ψήφος εμπιστοσύνης στη Ρόδο και τις δυνατότητές της. Γιατί κάθε ευρώ που έρχεται στη Ρόδο δεν είναι απλά δαπάνη ενός Προγράμματος. Είναι επένδυση που φέρνει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην τοπική αλλά και στην εθνική οικονομία.

Να δούμε μπροστά λοιπόν. Όπως έκανε ο Ιωάννης Μορόπουλος. Μπροστά και πάντα με αγάπη για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του.

Γι’ αυτό,   θέλω να τονίσω και με αυτή την ευκαιρία,  το γεγονός πως οι πόρτες του Δήμου είναι πάντα ανοιχτές. Για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη Για την κοινότητα των μηχανικών μας. Για το επιστημονικό δυναμικό του τόπου μας. Για την ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και για τον ιδιωτικό τομέα που θέλει και ξέρει να καινοτομεί και να επενδύει σε ένα βιώσιμο αύριο για όλους.

Αντώνης Καμπουράκης © 2024. Με επιφύλαξη κάθε δικαιώματος.